Rozdział XI

Niewidomy anglista- nierealne marzenie czy realna szansa?

„Niewidomy anglista”, umieszczony w nagłówku, brzmi podobnie do sensacyjnej wiadomości z pierwszych stron gazet. Program „Angielski dla Niewidomych” realizowany na KUL-u już od piętnastu lat oraz zakończony właśnie europejski projekt „Per Linguas Mundi ad Laborem”, jak również pojawiające się w mediach artykuły, reportaże, a nawet filmy o niewidomych dzieciach i studentach (czy osobach dorosłych) uczących się języków obcych, świadczą o dużym zainteresowaniu tą grupą ludzi. Anglista to rzucający losowi wyzwanie bohater, a może szaleniec, porywający się na rzecz niewykonalną – perfekcyjne opanowanie języka obcego, mimo niezwykle skromnej oferty dostępnych w brajlu materiałów. Co gorsza, brak również podręczników akademickich w zakresie filologii angielskiej, przystosowanych do potrzeb niewidomych studentów.

Usprawiedliwieniem takich postaw, może być jednak fakt, iż studia anglistyczne to istotnie, wbrew pozorom, jeden z trudniejszych kierunków uniwersyteckich. Dobra znajomość języka wymagana jest już od pierwszego dnia studiów. Oprócz tradycyjnych przedmiotów literaturoznawczych anglistyka oferuje również znaczną liczbę wykładów i konwersatoriów (prowadzonych po angielsku) z przedmiotów tak abstrakcyjnych jak fonetyka, fonologia, morfologia, składnia, gramatyka języka staroangielskiego i historia języka.

Nieco mniej emocji wzbudza uczestnictwo niewidomej osoby w lektoratach języka obcego. Przez lata atmosfera, jaka utrwaliła się wokół tych przedmiotów uznawanych za dodatkowe i mniej ważne od kierunkowych, nie sprzyjała poznawaniu języka. Zmniejszone wymagania wobec słuchacza niepełnosprawnego oraz jego regularne uczestnictwo były na ogół wystarczającą podstawą do uzyskania zaliczenia. Natomiast brak specjalistycznego przygotowania lektora do pracy z niewidomymi studentami i brak materiałów dostępnych w brajlu lub w powiększonym druku był z konieczności traktowany jako dodatkowy element przemawiający „na korzyść” tej grupy uczestników kursów językowych. Jakie więc szanse ma niewidomy absolwent szkoły średniej na doskonałe opanowanie języka angielskiego, a potem - na dostanie się na studia i na prace na przykład w charakterze nauczyciela czy tłumacza języka angielskiego?